به نام خدا

امروزه ارزیابی مخاطرات زمینی یک مطالبه اجتماعی است. انسان ها امروزه متوجه شده اند که تا چه حد زمین را برای زیستن خود و دیگر موجودات ناامن کرده اند. زمین شناسان در سازمان زمین شناسی، دانشگاهها و پژوهشگاهها تا بالاتر از حد توان خود مسائل و مخاطرات زمینی پیش رو را در قالب تصاویر و سخنرانی ها در جمع مسئولین مطرح کرده اند و نتایج پژوهش های خود را در چارچوب گزارش ها و نقشه های کاربردی، بیدریغ در اختیار کاربران قرار داده اند. با اینحال بنظر می رسد هنوز گسترش شهرها بر روی سرچشمه های لرزه زا، دوباره سازی شهرها و روستا های آسیب دیده از زمین لرزه بر روی مناطق مخاطره آمیز قبلی، احداث سد ها در مناطق مخاطره آمیز، استفاده بی رویه از منابع زمینی، آب و خاک، به عنوان پروژه های عمرانی! همچنان ادامه دارد. غافل از اینکه نه تنها حرکت پیشرونده در جهت توسعه پایدار صورت نمی گیرد بلکه اتلاف عمر و سرمایه ساکنان این مرز و بوم را بدنبال دارد. سازمان زمین شناسی رسالتی بیشتر از معرفی ماده معدنی برای بهره برداری از زمین دارد و مطابق اساسنامه خود از ابتدای تشکیل با انجام کارهای زیرساختی در جهت تحقق اهدافی عالی تر برای رسیدن کشور به توسعه پایدار تلاش می کند. سهراب سپهری شاعر گرانمایه این مرزوبوم بخوبی هشدار داده است:

       "یاد من باشد کاری نکنم، که به قانون زمین بر بخورد"

با آرزوی موفقیت تلاشگران در عرصه علوم زمین

                                                                                                                                                                                محمد فریدی- تبریز